Gisteren was het zover. Mijn afscheidsreceptie, aangeboden door het gemeentebestuur. Dankbaar voor dit mooie emotionele afscheid. Wil je mijn afscheidsspeech lezen, dan lees vooral door 
Beste inwoners, samenwerkingspartners, verenigingen, ondernemers, vrijwilligers, , bestuurders, pap en mam, broers Kevin en Ramon, Richard, Jayden en iedereen die mij de afgelopen twee jaar heeft gesteund,
Vanmiddag neem ik afscheid als wethouder van onze prachtige gemeente Peel en Maas. Dat doe ik met trots, met dankbaarheid, maar zeker ook met emotie. Want wethouder zijn doe je niet alleen met je hoofd. Dat doe je met je hart. En juist dat hart heb ik de afgelopen twee jaar volledig mogen leggen in het werken voor onze inwoners, onze dorpen en onze gemeenschap.
Ruim twee jaar geleden begon voor mij dit bijzondere avontuur. Vanaf het eerste moment was ik mij er heel bewust van dat het wethouderschap tijdelijk is. Ik wist bij de start al dat het zomaar kon zijn dat deze periode maar twee jaar zou duren. Misschien juist daarom heb ik iedere dag gevoeld hoe kostbaar tijd is. Ik zei vaak, soms met een glimlach maar ook met overtuiging, tegen ambtenaren en samenwerkingspartners: “Voor de meivakantie van 2026 moeten de doelen bereikt zijn, want wat daarna komt, heb ik zelf niet in de hand.”
Dat besef heeft mij gedreven. Niet om snel dingen af te vinken, maar om iedere dag betekenisvol te maken. Om echt iets achter te laten voor de mensen van Peel en Maas.
Toen ik begon, waren er doelen waarvan ik wist: die móéten we halen. Eén daarvan was de toekomst van de jeugdhulp. We wilden ervoor zorgen dat kinderen en gezinnen in Peel en Maas konden blijven rekenen op goede, kwalitatieve en toegankelijke ondersteuning. Een alternatief op het regio aanbod. Met Hendig hebben we gebouwd aan een stevige basis voor de toeleiding van jeugd. Niet alleen voor vandaag, maar ook voor de toekomst. Want ieder kind verdient de kans om veilig, gezond en kansrijk op te groeien. En ja natuurlijk hebben wij ook Regionaal ingekocht maar wij wilden en geloven in meer, anders en dichterbij in Peel en Maas. De kracht van samenwerking.
Ook op het gebied van cultuur lag er een belangrijke opgave. Er was geen uitvoeringsbeleid cultuur. Vaak wordt gezegd: cultuur zit in het DNA van de samenleving, daar gaat de overheid niet over. Maar ik geloof dat cultuur veel meer is dan alleen iets van verenigingen of evenementen. Cultuur verbindt mensen. Cultuur vertelt wie we zijn. Cultuur geeft kleur aan dorpen, aan gemeenschappen en aan generaties. En juist daarom heeft de overheid daarin wel degelijk een verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid in ondersteunen en facilitaire.
Samen met de cultuursector hebben we gebouwd aan verbinding. Niet óver elkaar praten, maar mét elkaar. Er kwamen platforms waar mensen elkaar ontmoetten en samen plannen maakten. We zagen prachtige ontwikkelingen ontstaan. Muziekevenementen bloeiden op, muzieklessen op scholen werden uitgebreid, er kwam meer aandacht voor kunst en erfgoed, en plekken zoals Kasteel de Keverberg, de molen, het museum en de kunstroute in Baarlo kregen opnieuw de aandacht die ze verdienen.
Ik denk ook met veel warmte terug aan Bs Eikerwijs in Kessel-Eik. Een prachtig voorbeeld van wat er gebeurt wanneer een gemeenschap zelf verantwoordelijkheid neemt. Het dorpsoverleg Kessel Eik, de school en Hoera kindercentra hebben daar samen iets neergezet waar iedereen trots op mag zijn. Mijn rol was daarin misschien klein, maar wel belangrijk: vertrouwen geven, ondersteunen en ruimte bieden. Soms is dat als bestuurder het mooiste wat je kunt doen.
Wat mij de afgelopen jaren misschien nog wel het meest heeft geraakt, is de kracht van samenwerking. De toekomst vraagt namelijk niet meer om losse loketten of afzonderlijke organisaties. De toekomst vraagt om integraal samenwerken. Domeinoverstijgend werken. Mensen niet bekijken vanuit één probleem of één systeem, maar als mens in zijn geheel zien.
Daarom ben ik trots op de platforms die zijn ontstaan binnen de cultuursector en de pedagogische basisvoorzieningen. Trots op de verbinding tussen onderwijs, opvang, welzijn, zorg en overheid. Trots op hoe mensen elkaar hebben gevonden, vaak over grenzen van organisaties en domeinen heen.
Ook op het gebied van volksgezondheid stonden we voor grote uitdagingen. Er kwam een consultatiebureau bij in Panningen. De samenwerking binnen GGD Limburg-Noord en Midden-Limburg bleef ondanks alle onzekerheid overeind. En tegelijkertijd stonden we midden in de ontwikkelingen van het Integraal Zorgakkoord. Misschien wel één van de grootste en meest ingewikkelde opgaven van deze tijd.
Want hoe zorgen we ervoor dat zorg toegankelijk blijft? Hoe zorgen we ervoor dat mensen de juiste ondersteuning krijgen? Dat vraagt samenwerking tussen overheid, volksgezondheid, ziekenhuizen, verpleeghuizen, welzijnswerk, burgerinitiatieven en zorgverzekeraars. Dat vraagt lef om anders te denken. En vooral: de bereidheid om over grenzen heen te kijken. Dat vraagt kennis van alle organen, systemen en bewegingen.
De afgelopen twee jaar heb ik mij met hart en ziel mogen inzetten voor Jeugd, Volksgezondheid, Cultuur, Erfgoed en Onderwijs. In het laatste halfjaar kwamen daar Economie en Vitale Leefomgeving bij. Ook daar heb ik opnieuw mogen ervaren hoeveel kracht er zit in onze gemeente.
Ik heb ondernemers ontmoet die iedere dag hard werken om hun bedrijf én onze gemeenschap sterker te maken. Van het midden- en kleinbedrijf tot onze agrarische ondernemers. Mensen die zorgen voor werkgelegenheid, innovatie, voedselproductie, leefbaarheid en een prachtig landschap. Mensen die vaak vroeg opstaan, verantwoordelijkheid dragen en ondanks alle uitdagingen blijven investeren in de toekomst van Peel en Maas.
Want de kracht van Peel en Maas zit niet alleen in onze dorpen. Die zit ook in het buitengebied. In de mensen die daar wonen, werken en leven. In de verbondenheid tussen gemeenschap en landschap. Dat moeten we blijven koesteren.
Maar als ik terugkijk op deze periode, ben ik boven alles trots op de manier waarop alles tot stand is gekomen: samen.
Samen met inwoners die meedachten.
Samen met verenigingen die zich onvermoeibaar inzetten.
Samen met vrijwilligers die vaak stil op de achtergrond het verschil maken.
Samen met ondernemers en agrariërs die bouwen aan onze economie.
Samen met maatschappelijke organisaties die iedere dag klaarstaan voor anderen.
Samen met collega-bestuurders.
En zeker ook samen met onze ambtelijke organisatie.
Ik wil daar vandaag nadrukkelijk bij stilstaan. Want achter ieder besluit, ieder project en iedere verandering staan mensen. Mensen die met enorme betrokkenheid werken voor Peel en Maas. Mensen die soms onder grote druk staan, maar toch iedere dag opnieuw klaarstaan voor onze inwoners. Ik heb daar diep respect voor gekregen.
Ik kijk met warmte terug op alle gesprekken aan keukentafels, in gemeenschapshuizen, bij evenementen, scholen, bedrijven, zorginstellingen en verenigingen. Op de mooie momenten van verbinding en succes. Maar ook op de moeilijke momenten die we samen hebben doorgemaakt. Juist in die momenten leer je wat een gemeenschap werkelijk is.
Deze ervaringen neem ik voor altijd mee. Ze hebben mij gevormd. Ze hebben mijn leven verrijkt. En ik hoop dat ik op mijn beurt ook iets heb mogen betekenen voor het leven van anderen, van uw.
Het was een enorme eer om wethouder te mogen zijn van deze bijzondere gemeente. Een gemeente waar gemeenschapszin geen mooi woord is, maar dagelijkse praktijk. Waar mensen naar elkaar omkijken. Waar vrijwilligerswerk vanzelfsprekend is.
Ik heb inmiddels het stokje overgedragen. Maar ik blijf met trots kijken en volgen naar alles wat Peel en Maas is, en alles wat deze gemeente nog verder zal worden.
Ik wens het nieuwe college van burgemeester en wethouders veel succes, wijsheid, moed en verbinding toe. Blijf luisteren naar mensen. Blijf bouwen aan vertrouwen. En blijf vooral geloven in de kracht van gemeenschap. Want dat is en blijft het mooiste van Peel en Maas.
Aan iedereen die mij de afgelopen twee jaar heeft geholpen, gesteund, uitgedaagd, vertrouwen gegeven of simpelweg een luisterend oor bood: dank jullie wel.
Dank aan mijn collega-bestuurders. Dank aan de gemeenteraad.
Dank aan de ambtelijke organisatie. Dank aan alle samenwerkingspartners.
Dank aan mijn familie, vrienden en dierbaren die mij hebben gesteund, juist ook op de momenten dat het werk zwaar was.
En vooral dank aan de inwoners van Peel en Maas, voor het vertrouwen dat ik heb mogen krijgen.
En in het bijzonder een speciaal woord van dank voor Richard Litjens, JJ Litjens Jayden, Angie Litjens en Shelby Litjens. Wethouder doe je niet alleen, dat doe je met je gezin. Deze moeten 200% achter je staan, om je vervolgens 60 tot 80 uur in de week uit te lenen aan de samenleving. Hoe gek ook dat dit klinkt, maar we hebben het samen gedaan. Ik ben ontzettend dankbaar en trots op jullie.
Dank dank dank,
Natasja Vaasen
Voormalig wethouder van Gemeente Peel en Maas
